BOEK - Monnik zijn - een bescheiden en edele dienst

Dom Gabriel Braso OSB - 180 pagina’s - paperback

BOEK - Monnik zijn - een bescheiden en edele dienst
17.50 *Prijzen zijn inclusief btw
ArtikelcodeB-BENEDICTUS
Monnik zijn: Een bescheiden en edele dienst Dom Gabriel Brasó o.s.b. Gabriel Maria (Lluis) Brasó (Barcelona1912) was monnik van de Spaanse benedictijnenabdij Montserrat (bij Barcelona). Hij werd daar prior en later tot abt gekozen. In 1966 werd hij abt-praeses van de benedictijnse congregatie van Subiaco. Als abt-praeses had hij een internationale taak van coördinatie en ondersteuning ten dienste van een groot aantal benedictijner abdijen in diverse landen. Hij schreef elk jaar een door velen gewaardeerde brief over het benedictijnse kloosterleven, waarin met name de nieuwe inzichten besproken werden over het monastieke leven zoals die door het Tweede Vaticaans Concilie verwoord waren: aanpassingen aan veranderingen in kerk en cultuur. Brasó's belangrijkste streven was daarbij het leven van monniken en monialen te beschrijven naar zijn diepste evangelische kern: de navolging van en de liefde voor Christus. 'In het hart van deze historische context was mijn eerste pastorale zorg om de nadruk te leggen op het enig noodzakelijke.'
Zijn eigen selectie van de belangrijkste passages uit de zesentwintig brieven die hij van 1966 tot en met 1977 aan de kloosters schreef, waaronder de twee laatste zeer persoonlijke, vormen samen dit boek.
Hij overleed op 1 januari 1978. Vijftig jaar na het Tweede Vaticaans Concilie en zevenendertig jaar na zijn overlijden blijkt Brasó's visie op het monastieke leven onverminderd actueel en inspirerend.
Monnik zijn: Een bescheiden en edele dienst Dom Gabriel Brasó o.s.b. Gabriel Maria (Lluis) Brasó (Barcelona1912) was monnik van de Spaanse benedictijnenabdij Montserrat (bij Barcelona). Hij werd daar prior en later tot abt gekozen. In 1966 werd hij abt-praeses van de benedictijnse congregatie van Subiaco. Als abt-praeses had hij een internationale taak van coördinatie en ondersteuning ten dienste van een groot aantal benedictijner abdijen in diverse landen. Hij schreef elk jaar een door velen gewaardeerde brief over het benedictijnse kloosterleven, waarin met name de nieuwe inzichten besproken werden over het monastieke leven zoals die door het Tweede Vaticaans Concilie verwoord waren: aanpassingen aan veranderingen in kerk en cultuur. Brasó's belangrijkste streven was daarbij het leven van monniken en monialen te beschrijven naar zijn diepste evangelische kern: de navolging van en de liefde voor Christus. 'In het hart van deze historische context was mijn eerste pastorale zorg om de nadruk te leggen op het enig noodzakelijke.'
Zijn eigen selectie van de belangrijkste passages uit de zesentwintig brieven die hij van 1966 tot en met 1977 aan de kloosters schreef, waaronder de twee laatste zeer persoonlijke, vormen samen dit boek.
Hij overleed op 1 januari 1978. Vijftig jaar na het Tweede Vaticaans Concilie en zevenendertig jaar na zijn overlijden blijkt Brasó's visie op het monastieke leven onverminderd actueel en inspirerend.